Manapouri-South Mavora Lake(67km 540 hoogtemeters)

We hebben de keuze:
Of we gaan 170 km over de highway naar Queenstown.
Of 37 km highway en 70 km gravelweg en een veerboot die 4 keer / dag vaart en 45 dollar pp kost.
Waarbij we bij de laatste optie niets meer tegenkomen van winkel/restaurant. Het enige is een campground na 67 km aan het meer, waar een poepdoos staat en je een tentje mag opzetten voor 1 nacht je zou daar uit het meer moeten  kunnen drinken maar dat is natuurlijk wel voor eigen risico.

We gaan dus voor de laatste optie, alleen we hebben bijna geen contant geld meer en hier in Manapouri nergens te pinnen, we weten  niet of we die veerboot met kaart kunnen betalen.
Als we alles tellen hebben we nog 112 dollar dus als die campground niet te duur is moet het lukken.

Er staat weinig wind en eerst wat fris maar prima fietsweer dus om kwart voor drie komen we al aan bij die campground, waar we 16 dollar in een  enveloppe moeten stoppen met onze naam erop in een bus moeten gooien. Dus we gaan het redden want nu hebben we nog 96 dollar en de boot kost 90 dollar.

Het was een rustige weg met af en toe een auto, prima dus, op een enkele vrachtwagen na die als een idioot over dat gravel raast wat voor een mega stofwolk zorgt die wij dan over ons heen krijgen

2 keer moeten we een kudde schapen laten passeren, die ons wel erg eng vinden dus dat duurt wel even... Maar als er eenmaal 1 schaap ... volgen er meer zodat wij onze weg kunnen vervolgen.
Een stukje verder ligt er aan  de kant van de weg een lammetje, het leeft nog maar is het uitgeput? Waarom neemt die boer dat diertje niet mee in zijn auto? Hij moet hem gezien hebben toch? Rian probeert het dier een beetje water te geven met haar bidon maar zelfs daar lijkt het arme schaap te moe voor. Met andere woorden, we vinden het zielig maar wat kunnen wij?
We moeten het achterlaten 😢.

We vervolgen onze weg.

Na het opzetten van de tent even een frisse duik in het meer en dan lekker gepest worden  door al die zandvliegen die hele vervelende bulten achter laat.

Maar het is een prachtig plekje en dat "wild kamperen " blijft leuk.

We snoepen en drinken wat, lezen  een beetje en ik maak de blog. Daarna gaan we eten maken en waarschijnlijk zijn we heel vroeg in de tent, of misschien/hopelijk gaat het hard waaien(dan heb je minder last van die bloeddorstige etertjes)