Wachten en hopen

Vanmorgen opstaan, kamer opruimen en verder een beetje lezen en wachten tot het 12 uur is want dan kunnen We......
Eindelijk is het 12 uur nu komt onze fiets en spullen, 5 over 12 het zal toch niet waar zijn? 10 over 12 ik ga bellen met de luchthaven, nee hoor sir you have misunderstoot it, your bike is not araived you have to wait until tomorow.
Wat? hij is er niet maar..... hij zou! enz. Enz.
Morgen dus😭😭😭

Plan opnieuw bijstellen en maar weer op onze fietsschoenen naar dorp (3 km heen en 3 km terug)

Na 1 km gaat telefoon van Rian? In Nederland is het nacht?
Oh het is the airport
Onze fietsen zijn er en kunnen geleverd worden maar ze moeten een adres
Verbinding valt telkens weg en die nieuw zeelanders zijn slecht te verstaan.
Ik stel voor bel ons zo terug als we zijn terug gelopen dan hebben we alle gegevens zoals adres en telefoonnummers van homestay bij elkaar.
Afgesproken maar ze doen het niet😩😬💀☠👹 dus wij bellen terug . Krijgen diezelfde vent van vanmorgen aan de lijn die blijft volhouden dat de fietsen pas morgen komen. Zal ik hem door die lijn trekken? Je collega belt om een afspraak te maken voor leveren en jij verteld dat ze er niet zijn?
Oké ze zij  er toch en ze zullen tussen 6 en 8 uur vanavond geleverd worden (hopen)
Toch maar naar dorp (6 km op fietsschoenen) en dan gaan we om 5 uur eten zijn we om 6 uur startklaar om onze fietsen op te bouwen en te bepakken zodat we morgen om 7 uur kunnen vertrekken voor een dikke 120 km Dan zitten we weer op gepland schema/route(plan D)

Al met al een spannende dag waarvan we de afloop nog niet kennen. We leven op dit moment tussen hoop en vrees.