zondag 27 mei 2012(eerste witte pinksterdag)

Om 7 uur werden we wakker maar het sneeuwde en waaide erg hard dus wij hebben ons nog maar een keer omgedraaid waarna we om 8:15 er toch maar eens uitgingen (we hebben 90 kilometer gepland vandaag)

Om 9:30 stapte we op de fiets het sneeuwde nog steeds erg hard maar het zal straks wel over zijn het is rond nul graden de eerste 8 kilometer gingen alleen maar omhoog (460 meter hoger als waar we begonnen) en alleen maar sneeuwen en sneeuwen en zweten(in dat regenpak)

halverwege deze klim zagen we een eland met een jong “geweldig”

Toen we een uurtje weg waren dachten we dat we de verkeerde weg hadden en toch over de pass gingen (zoveel moesten we klimmen)

Goed eenmaal boven gekomen natte zweetkleren uit (in de sneeuw en harde wind in je blote bovenlijf)  en droge warme kleren aan regenpak er weer overheen, toen we net weer wilde wegrijden stopte er een auto met daarin een Nederlands echtpaar (ze hadden gehoord in het winkeltje beneden dat er twee landgenoten op de fiets op deze weg zaten) en dus even begroeten en vragen waar we heengingen. En dan naar beneden stormen maar allemachtig wat is dat koud je hebt het gevoel dat je voeten en handen ijsklompjes worden en de sneeuw striemt in je ogen. Even stoppen om je handen te laten opwarmen(handschoenen zijn doorweekt)en zonnebrillen tegen de sneeuw na weer een half uurtje stopte er weer een auto met daarin twee dames die van ons een foto wilde maken om te laten zien aan haar echtgenoot (hij wilde altijd al zoiets doen). Ze vroeg are you doing alright ore do you need help (ja we hebben hulp nodig maar geven dat nog niet toe) we vragen hoever het eerste hotel/motel/ B&B ore whatever  nog is, waarop we als antwoord krijgen nog 30 mile(hoeveel??????????).

Dit kwam erg hard aan dat is nog meer dan 45 km we hebben nog maar 22km gefietst en zijn nu al gesloopt.

Rian heeft besloten dat als er een pickup langs komt ze probeert een lift te krijgen want dit is niet leuk meer!

Even elkaar opgepept en dan maar weer verder

 na 11 kilometer kwamen we een bord tegen met motel/restaurant en camping hoera!!!!!!!!!!!!

Jammer maar helaas  alles verlaten en in staat van ontbinding dus ma hier het volgende adres voor een niet te vergeten restaurant (zelfbediening)

Een uurtje hebben we hier gebivakkeerd (eten en droge spullen aan)maar ook daar werden we niet warm dus toch maar weer verder

Net toen we weg wilde rijden stopte er een splinternieuwe pickup bij ons met een erg vriendelijke Harrold (een gepensioneerde man die zomaar een paar daagjes aan het rondrijden was in een prachtige omgeving)

Horen we dat nou goed? Biedt hij ons een lift aan? Jazeker dit kon niet beter uitkomen want ook de weg die we op moesten was afgesloten door de sneeuwval van vandaag.

Deze beste man bracht ons van Kiowa via Browning naar East Glacier Park(38 km) waar we een motelletje hebben gevonden, en hebben afgesproken dat we pas vertrekken als er geen sneeuw meer valt, morgen of overmorgen of desnoods volgende week we zijn klaar met die sneeuw! Het is tenslotte onze zomervakantie (oh ja dat waren we bijna vergeten)

Tenslotte wat cijfers: we hebben 34 km gefietst waar we 4 uur over hebben gedaan met 806 hoogtemeters  starthoogte 1350 meter hoogste punt 1849 meter en toen we in de auto stapte zaten we op 1550 meter.

En met de auto nog 38 km wat lukte binnen 55 minuten